سلام ستاره

سلام ستاره
ادبیات

چقدر خوبه آدم با ستاره ها حرف بزنه

میدونی… من کمی خجالتی ام و روم نمیشه با غریبه ها صحبت کنم

اما با تو راحتم ستاره. نمیدونم چرا

شاید تو اصلا غریبه نیستی یا… نمیدونم.

راستش خیلی وقته میخوام باهات حرف بزنم

چند بارم سعی کردم، یعنی شبا بیدار موندم تا بیای…

اما یا روم نشد، یا هوا ابری بود، یا خوابم برد.

امشب خجالتو کنار گذاشتم

تابستونه و از ابر هم خبری نیست

انقدر هم از روز خسته و بیزارم که میخوام شبا بیدار و روزا بخوابم!

ستاره گوش میدی به حرفام؟؟!

ار آسمون بگو برام

اونجام مثل زمینه؟

اونجا آدما زندگی میکنن یا ستاره ها؟

فرشته ها یا آدم فضایی ها؟

آهان حواسم نبود تو ستاره ای. پس با ستاره ها زندگی میکنی.

ستاره ها چجورین؟

میدونی بذار من یکم از آدما بگم برات.

مهمترین چیز برای ما آدما زندگیمونه

هرکی یه دلیلی برای زندگیش داره

طبق اون دلیل، روش و الگوی زندگیشو انتخاب میکنه

بعد زندگی با اطرافیان

آدما باهم و گاهی برای هم زندگی میکنن

و این باهم بودن کل سناریوی زندگی آدماست

بعضیا به کسی وابسته ان

بعضیا فک میکنن به کسی وابسته ان

بعضیا هم نه دلیلی برای زندگیشون دارن، نه روش و الگویی و نه به کسی وابسته ان

ستاره ناراحتم.

جدیدا مد شده که آدما فقط واسه خودشون زندگی میکنن

تعریف رابطه ها عوض شده

یه بند مهم و اساسی به اول همشون اضافه شده که میگه:

برای خودت باش و تا جایی باش که برای تو باشه…!

میفهمی این یعنی چی ستاره؟!!!

ما آدما چند تا عادت بد داریم

یکی اینکه عاشق نصیحت کردنو متنفر از شنیدنشیم. خنده داره. نه ؟

اگه طرف یه مشکل داشته باشه و یخورده از ما پایینتر باشه

همیشه انتخاب و روش ما درسته و میخوایم دیگران هم مثل ما فکر کنن

منم نصیحت میکنم اما به قول حسین پناهی بزرگوار اول میگم:

بیا با من نگاه کن به زندگی… یه بذار من باهات ببینم… بعد انتخاب کن

اما اگه از ما بهتر باشه ازش تقلید میکنیم!!!

مثل خود من که الان یجورایی دارم از استاد شکیبایی تقلید میکنم

اصلا هم به این فکر نمیکنیم که استعداد و پتانسیل آدما باهم فرق داره

ستاره آدما اینجورین

ما آدما پاش بیوفته یجور حرف میزنیم انگار خداییم

اما فقط حرف میزنیم

تو کتاب تاریخ آدما میلیونها حرف قشنگ میشه پیدا کرد که تو هیچ کهکشانی نیست

اما توی همون کتاب شاید به تعداد انگشتای دست یه آدم یا ستاره کار خوب باشه

آی ســــتــاره… ستاره

آدما همیشه تقصیر رو گردن دیگران میندازن!!!

منم اینبار بجای همــه آدما تقصیرو گردن زمین میندازم

شاید این خاصیت زمینه که آدما اینجورین

وگرنه چرا شما ستاره ها اینطوری نیستید؟!

فرشته ها چی؟ پرنده ها؟

آدم فضاییا؟

ستاره از زمین خسته شدم

منو بیار بالا… پیش خودت

یا بالا تر…

پیش فرشته ها

یا بالاتر…

نمیدونم…

انقدر بالا که دست زمین و زمینیا بهم نرسه

یه زمین دیگه…

 یه زندگی دیگه…

یه زمین که آدماش هنوز آدم باشن

قابیل، هابیل رو نکشته، حوا سیب نخورده

اونوقت نه نوح کشتی میسازه

نه طوفان میاد

نه… خیلی داستانا و فاجعه های دیگه

آدما اونموقع زندگی میکنن

باهم و برای هم…

به معنای واقعیش

ستاره…

حال ما خوب است

اما تو باور مکن

سینام   93

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *